Resimleyen: Gül Orali Benim adim çocuk. Yani büyükler öyle saniyor. "Çocuk" asagi, "çocuk" yukari... Aslinda Ilgin'im ben. Küçük mü küçük, tatli mi tatli bir kusum var benim. Ninemle dedem, bana benzedigi için Yaramaz koydu adini. En çok onlarla zaman geçiriyorum. Annemle babamsa hep çalisiyor. Sabah bir gidiyorlar, aksama kadar yoklar. Zaten Yaramaz'i da bu yüzden aldilar, bana arkadaslik yapsin diye. Yaramaz'i çok seviyorum ama o biraz mutsuz. Kafeste, bir tutsak gibi yasamaktan çok sikiliyor, özgürce uçmak istiyor. Bana öyle dedi. Konusabiliyor. Iyi de disarida kendini nasil koruyacak, nasil yiyecek bulacak? Önemli bir karar vermem gerek. Yaramaz'i serbest mi birakmaliyim, yoksa sicak evimizde mi tutmaliyim? Sen olsan ne yapardin? Hamdullah Köseoglu, küçük Ilgin ile Yaramaz arasinda kurulan arkadasligi sicak bir aile hikâyesiyle anlatiyor...