Hicbir varolus sebepsiz degildir, hep buna inandim. Elbette inisler, cikislar olur.
Güzel insanlarin kalbi hassastir, nahiftir, gözleri hep nemlidir. Kalpte hep tatli bir burukluk, bir ah hali vardir. Dert ikramdir onlara, aslinda bu dünyanin ehli degildir onlar.
Hassas insanlarin umutlari kuvvetli, muhabbetleri büyüleyen cinstendir. Tuttuklari yolu asla birakmazlar, kendi dogrularinin cizgisi bellidir hep. Peki, güzel insan bunlardan mi ibarettir
Bir bütünde zerre olabilendir güzel insan. Yormaz, yormak istemez kendisinden baskasini. Güzel insanin her hali düsündürür kainati. Güzellik kavrami görecelidir ve her yasamin ayri bir güzelligi ve gayesi vardir. Kimi o güzellige tutunup devam eder yoluna kimi güzelligin icinde dalar karanliklara. Güzelligin icindeki karanlik hali nedir o halde Sadece görmemek mi, ya da duymamak mi Hayir, kapatmaktir kendini dünyaya. Bir bosluk hissine kapilip itmektir elinin tersiyle tüm güzellikleri ve firsatlari... Tüm iyilikleri yabanci kilmaktir benligine.
Peki, insan neden yabancilasir, neden yoksunlasir umutlarindan