Sessizlik Uyuyor. Gözyaslariyla islanmis yastiginin üzerinde, daginik saclarinin icinde görünen kücücük cehresi ve bir parca acilmis dudaklarinin arasindan gülümsüyor zannedilecek surette secilen beyaz disleri, eger hayattaysa annesinin hayali, süknet mezarina cekilmisse ruhu tarafindan görevlendirilen bir melegin gökten inerek cocuklarin istirabina teselli verecek bir anne oksayisla dudaklarindan öpmesini bekliyor gibi görünüyordu. Heyhat Esaretin ezdigi, insaniyetin terk ettigi, ümidin ara sira oksadigi bu zayif mahlk gecenin unutulmusluk kucaginda uyuyor.

Samipasazade Sezainin Sergüzest adli romani, Tanzimat Döneminin oldugu kadar Türk roman tarihinin de en önemli eserlerinden biridir. Yayinlandigi dönemde hayli ses getiren ve yazarinin yurt disina cikmasina sebep olan roman, Dilber adli bir genc kizin yasadiklarindan hareketle esaret temasina odaklanir. Bu bakimdan Sergüzest, edebiyat tarihimizde esirlikcariyelik konusuna egilen ilk eserlerden biri olmasi bakimindan ön plana cikar. Yazar, esirlik ve cariyelik kavramlari ile ilgili kendi hayatindan edindigi bilgilerini ve izlenimlerini romaninda ustaca isler.

Ilk baskisi 1888de ikinci baskisi ise 1924te yapilan Sergüzest, tahkiye dünyamizin romantizmden realizme gecisini müjdeleyen eserlerden biridir. Yer yer romantik sahnelerle karsilastigimiz romanda mekan ve sahis tasvirleri gercekcidir. Sergüzestin elinizde tuttugunuz sadelestirilmis baskisinda yazarin sagliginda yapilan son nesri esas alinmistir.