Gece yarisi verdigi kat bir karar üzerine, sabahleyin erken kalkarak ne kadar esyasi varsa bir sandiga koyup asagiya, tasliga indirdi. Arkasina paltosunu, basina sapkasini giyerek iplerle bagladigi sandigin üstünde oturmustu.

Iste o zaman, Ya ben, ya kediler sorusunu sormus ve kendisini ümitsizlige düsüren, Kediler yanitini almisti.

Elveda Elveda Artik bir daha dönmemek üzere yola cikti. Hüzünlü, düsünceli bir hal ile kücüklü büyüklü birtakim evlerle dükkanlardan mütesekkil carsidan geciyordu.