Baslangicta her seyin kendisi olan ve tek olmaktansa cok olmaya karar veren evrenin saf ruhu, her seyi kendinden yaratti. Icini insanla, hareket eden ve etmeyen, canli ve cansiz, tamamen maddeden olusmasina ragmen aklin hezeyanlariyla sifatlar yükleyerek onu degerli, elde edilmesi gereken bir nevi hazine haline dönüstüren nesnelerle doldurdu. Sonra da insana Bu nesnelerle aklini ve aslinda benden olan ruhunu kirletmeden bana geri dön Senin imtihanin bu dedi. Sonra ezeli ve ebedi olan bu imtihana bir süre bicti ve bu sürenin noktalandigi ana da ölüm dedi.
Ebedi olanin kendinden ölümü yaratmasiyla baslayan imtihan, insanin ilk nefesinden son nefesine kadar gecen zamanda evrenin kendisiyle birlesmeye giden yolu bulma cabasidir.
Bu cabayi ve insana kendini yaratici baglaminda anlatan o son noktadir Vedanta Felsefesi.
Kendi sonlu hayatinda, bedenden cikacak olan son nefesini kendini yaratanla birlestirmenin sirrina ermis olan insanlara Svaha
Tüm bunlari yarattiktan sonra hepsine dikkatlice bakti. Ve yarattigini Brahma-tata-tamam olarak tanidi ve sonra Idam Adarcam hükmünde bulundu.
Bu hüküm ile görünür oldugu icin insan bilinir Idan-dra, yani Idandra, olarak. Ve Idandra adiyla bilinen, Indra olarak tanrilar arasinda zikredilir ki en büyük sir budur. Muhakkak en yüce olandir tüm sirlari seven.
