Bazen dag basinda kurak bir topraksin. Günes üzerine vurdukca icine dogru kivrilir un
ufak olursun. Bazen yuvasina küsmüs bir sercesin. Annenden ayrilmanin üzüntüsüyle
gökyüzünde kanat cirparsin. Oysa icten ice bilirsin yagmurun yagacagini. Annene bir gün
kavusacagini bilirsin. O zaman gökyüzüne bakar, gülümser ve hele sükür dersin.
