SNekrasov, daha yasaminin basinda yaralanmis bir kalptir; onun bu hicbir zaman kapanmayan yarasi, sonraki bütün yasami boyunca tutkularinin, cile dolu siirinin baslangici ve kaynagi oldu.
FYODOR DOSTOYEVSKI
Puskin ve Lermontovdan daha büyüktür denilen, cenazesinde Dostoyevskinin bir konusma yaptigi büyük Rus sairi Nekrasovun basyapiti olan Rusyada Kimler Iyi Yasar, Rus edebiyatinin SMemleketimden Insan Manzaralaridir. Puskinin SRus yasantisinin ansiklopedisi olarak nitelenen Yevgeniy Onegini gibi, Nekrasovun yapiti da 19. yüzyil Rus halk yasantisinin ansiklopedisi sayilabilir. Bir grup mujigin Rusyada kimlerin mutlu yasadigi sorusunun pesine takilarak yanit arama serüvenleri icinde, dönemin Rus toplumsal yasaminin panoramasinin yani sira, köleci sistemin insan davranislarindaki insanlikdisi yansimalarini da, kölelik ruhunu siddetle reddederek baskaldiran insani da görürüz.
Rus siirine taze bir soluk getiren Nekrasov, keskin toplumsal celiskiler girdabinda siirin bir monolog ya da hüzünlü mirildanma olmayip, özgürlük ve adalet arayisindaki halk kitlelerinin elinde bir bayrak olabilecegini göstermistir. Ezilenlerin, asagilananlarin bütün umutlari ve zaferleri de bu duygularda, bu dizelerde ete kemige bürünür. Varliklari dogrudan carlik rejimine bagli pomescikler toprak agalari, ikiyüzlü liberaller, rüsvetci memurlar, tefeciler, usaklar, yeni türeyen burjuvalar, din simsari papazlar; kisacasi, düzenin kaymagini yiyenler ve onlarin canak yalayicilari, Nekrasovun yapitinda bir resm gecitte gibidirler. Nekrasovun siiri, bu anlamda Mayakovski siirinin de habercisidir.
