Nazim Abi hakkinda cok sey söylendi, söyleniyor. Bircoklari onun hayatinda, kendi siyasi görüslerine destek olabilecek bir durus, bir söz, bir ses ariyor ve bunlari tartisma konusu yapmaya calisiyor ve yapiyor. Kimileri icin Atatürkcü Nazim Hikmet, kimileri icin komünist Nazim Hikmet. Kimileri icin Stalinist Nazim, kimileri icin Leninist Nazim. Ben, Insan Nazim Hikmet diyorum. Yanlislariyla dogrulariyla, inanclariyla, tutkulariyla, gücüyle, zayifligiyla insan. Sair, yazar, devrimci, cesur, korkak, isci, pasa torunu. Hepsi birden.
Gün Benderli, Giderayakta Nazim Hikmetin önce siirleriyle sonra da dogrudan kendisiyle tanisma hikayesini bir roman tadinda anlatiyor. Nazim Hikmetin hapishaneden kurtulmasi icin yapilan büyük kampanya, Türkiyeden kacis maceralari, 1951 yilinda Berlinde düzenlenen Dünya Genclik Festivalinde yasanan ilk karsilasma ani, radyo günleri, sair Nazim Hikmetin adim adim Nazim Abiye dönüsmesi ve ölene kadar sürekli devam eden yakin bir iliski...
Bunlarin yanisira, Nazim Hikmetin sanat ve edebiyat hakkindaki görüsleri, siir yazma süreclerinin ayrintilari, politik refleksleri ve Benderlinin dönemin Türkiye Komünist Partisine icerden elestirileri... Giderayak, ülkelerin, sehirlerin, türlü yasaklarin ve anlasmazliklarin zarar veremedigi büyük bir dostlugun hikayesini anlatirken, ayni zamanda Nazim Hikmetin sürekli göz ardi edilen, büyük mitlerin arkasinda kalan birey yönünü öne cikartiyor.
