Anam evin ortasina eski sandalyelerden birini ceker, üzerine süt ya da yogurt tasimakta kullanilan bakraclardan en büyügünü tersinden koyar, onun üstüne de o zamanlar bes numara diye tabir edilen gaz yagi lambasini oturturdu. Bu gaz lambasinin on numarasi da vardi ama onun yag tüketimi fazla oldugundan cogunlukla bes numara gaz lambasi tercih edilirdi. Ablalarim ceyizlik islerini alir bu lambanin etrafina dizilmis minderlere otururlardi. Ben de o günkü ödevimi ayni yerde tahta cantamin üze-rinde yapmaya calisirdim. Anam da bu gaz lambasinin isiginda bir yandan bes mil ile yün coraplar, boyali yünden rengarenk eldivenler yaparken bir yandan da masallar anlatirdi bize. Tekrar tekrar dinledigimiz masallar bizi her seferinde baska bir yere tasirdi. Ben genelde padisahin oglu ya da bey oglu olurdum ama en cok Kiratoglu Mehmet olmak hosuma giderdi, öyle ki rüyalarima girerdi. Korkardim...